مزمور شصت و ششم
1. برای سالار مغنیان، سرود و مزمور ای تمامی زمین برای خد.ا بانگ شادمانی بزنید
2. جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید
3. خد.ا را گویید چه مهیب است کارهای تو، از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو (بدیهای خود را) حاشا خواهند کرد
4. تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید، و به نام تو ترنم خواهند نمود سلاه
5. بیایید کارهای خد.ا را مشاهده کنید، او در کارهای خود بر بنیآدم برتر است
6. دریا را به خشکی مبدل ساخت، و مردم از نهر با پا عبور کردند، در آنجا به او شادی نمودیم
7. در توانایی خود تا به ابد سلطنت میکند، و چشمانش مراقب امتها است، فتنهانگیزان خویشتن را بر نیفرازند سلاه
8. ای قومها خد.ای ما را متبارک خوانید، و آواز تسبیح او را بشنوانید
9. که جانهای ما را در زندگی قرار میدهد، و نمیگذارد که پایهای ما لغزش نماید
10. زیرا ای خد.ا تو ما را امتحان کردهای، و ما را قال گذاشتهای چنان که نقره را قال میگذارند
11. ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی
12. مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی، و به آتش و آب درآمدیم، پس ما را به جای خرم بیرون آوردی
13. قربانیهای سوختنی به خانة تو خواهم آورد، نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود
14. که لبهای خود را بر آنها گشودم، و در زمان تنگی خود آنها را به زبان خود آوردم
15. قربانیهای سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید، گوسالهها و بزها را با بُخور قوچها ذبح خواهم کرد سلاه
16. ای همة خد.اترسان بیایید و بشنوید، تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم
17. به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم، و تسبیح بلند بر زبان من بود
18. اگر بدی را در دل خود منظور میداشتم، خد.اوند صدای من را نمیشنید
19. لیکن خد.ا صدای من را شنیده است، و به آواز دعای من توجه فرموده
20. متبارک باد خد.ا، که دعای من را از خود و رحمت خویش را از من برنگردانیده است